پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته حقوق

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد میبد

دانشکده علوم انسانی گروه حقوق

پایان ­نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد (M.A.)

گرایش: خصوصی

عنوان:

ماهیت و احکام دعوای اضافی در حقوق ایران

استاد راهنما:

دکتر عبدالرضا برزگر

استاد مشاور:

دکتر عبداله صدیقیان

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

فهرست مطالب:

چکیده…………………………………………………………………………………………………………………………1

1- مقدمه……………………………………………………………………………………………………………………..2

2- سوالات پژوهش……………………………………………………………………………………………………………3

3- اهداف پژوهش……………………………………………………………………………………………………………..4

4- فرضیه های پژوهش……………………………………………………………………………………………………….4

5- پیشینه پژوهش……………………………………………………………………………………………………………5

6- روش پژوهش………………………………………………………………………………………………………………5

فصل اول: کلیات……………………………………………………………………………………………………………..6

1-1- مبحث اول: مفهوم دعوی…………………………………………………………………………………………….7

1-1-1- گفتار اول: مفهوم دعوی……………………………………………………………………………………………7

1-1-1-1- بند نخست: تعریف دعوی……………………………………………………………………………………….7

2-1-1- گفتار دوم: تمییز دعوی از مفاهیم مشابه……………………………………………………………………….9

1-2-1-1- بند اول: تمییز مفهوم دعوی از مفهوم حق طرح دعوی…………………………………………………….10

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

2-2-1-1- بند دوم: تمییز مفهوم دعوی از اقامه دعوی…………………………………………………………………11

2-1- مبحث دوم: شرایط اقامه دعوا در حقوق ایران……………………………………………………………………12

1-2-1- گفتار اول: شرایط عمومی اقامه دعوا…………………………………………………………………………..12

1-1-2-1- بند اول: نفع……………………………………………………………………………………………………..13

2-1-2-1- بند دوم: سمت………………………………………………………………………………………………….14

3-1-2-1- بند سوم: اهلیت………………………………………………………………………………………………..15

2-2-1- گفتار دوم: سایر شرایط اقامه دعوا………………………………………………………………………………16

1-2-2-1- بند اول: اقامه دعوا در مدت قانونی……………………………………………………………………………16

2-2-2-1- بند دوم: دعوای مختومه شمرده نباشد………………………………………………………………………17

3-2-2-1- بند سوم: سایر شرایط………………………………………………………………………………………….18

3-1- مبحث سوم: مفهوم دعوای اضافی…………………………………………………………………………………18

1-3-1- گفتار اول: تاریخچه دعاوی طاری………………………………………………………………………………….19

2-3-1- گفتار دوم: تفکیک از سایر دعاوی………………………………………………………………………………..21

3-3-1- گفتار سوم: تبیین جایگاه دعوای اضافی در حقوق ایران………………………………………………………24

4-3-1- گفتار چهارم: تعریف دعوای اضافی………………………………………………………………………………27

1-4-3-1- بند اول: در لغت………………………………………………………………………………………………….27

2-4-3-1- بند دوم: در اصطلاح حقوقی……………………………………………………………………………………27

فصل دوم: مبانی دعوای اضافی…………………………………………………………………………………………..29

1-2- مبحث اول: مفهوم ادعای جدید……………………………………………………………………………………..30

1-1-2- بند اول: به اعتبار تغییر سبب دعوا……………………………………………………………………………….32

2-1-2- بند دوم: به اعتبار تغییر خواسته………………………………………………………………………………….33

3-1-2- بند سوم: به اعتبار تغییر اصحاب دعوا……………………………………………………………………………33

2-2- مبحث دوم: مطالعه تقابل دعوای اضافی با اصول دادرسی……………………………………………………..36

3-2- مبحث سوم: مبانی دعوای اضافی………………………………………………………………………………….49

1-3-2- گفتار اول: مصالح اصحاب دعوا…………………………………………………………………………………….49

2-3-2- گفتار دوم: مصالح نظام قضایی……………………………………………………………………………………51

فصل سوم: مصادیق دعوای اضافی و شرایط اقامه آن………………………………………………………………….53

1-3- مبحث اول: مصادیق دعوای اضافی در حقوق ایران……………………………………………………………….55

1-1-3- گفتار اول: مصادیق مربوط به خواسته دعوا……………………………………………………………………..55

1-1-1-3- بند اول: افزایش خواسته……………………………………………………………………………………….55

2-1-1-3- بند دوم: کاهش خواسته……………………………………………………………………………………….57

3-1-1-3- بند سوم: تغییر خواسته………………………………………………………………………………………..59

2-1-3- گفتار دوم: مصادیق مربوط به تغییر دعوا…………………………………………………………………………61

1-2-1-3- بند اول: تغییر درخواست………………………………………………………………………………………..61

2-2-1-3- بند دوم: تغییر نحوه دعوی………………………………………………………………………………………63

3-2-1-3- بند سوم: دعاوی موضوع ماده 103 قانون آیین دادرسی……………………………………………………66

2-3- مبحث دوم: شرایط اقامه و نحوه رسیدگی به دعوای اضافی……………………………………………………68

1-2-3- گفتار اول: شرایط اقامه دعوای اضافی…………………………………………………………………………..68

1-1-2-3- بند اول: وحدت منشأ و ارتباط دعوای اصلی و اضافی……………………………………………………….68

2-1-2-3- بند دوم: مهلت اقامه دعوای اضافی…………………………………………………………………………..72

2-2-3- گفتار دوم: نحوه رسیدگی به دعوای اضافی……………………………………………………………………75

1-2-2-3- بند اول: تقدیم دادخواست……………………………………………………………………………………..75

2-2-2-3- بند دوم: پرداخت هزینه دادرسی و ضمانت اجرای آن……………………………………………………….76

3-2-2-3- بند سوم: صدور رای و طرق شکایت از آن……………………………………………………………………79

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

نتیجه گیری………………………………………………………………………………………………………………….80

فهرست منابع……………………………………………………………………………………………………………….82

چکیده:

بر اساس قانون آیین دادرسی، خواهان می تواند در خواسته اولیه خود تغییراتی اعمال نماید؛ این اختیار در حقوق ما به دعوای اضافی معروف می باشد، بایستی دانست که دعوای اضافی اگر چه در زمره دعاوی طاری قرار می گیرد، اما در میان حقوقدانان مغفول مانده و کمتر مورد توجه قرار گرفته می باشد. این در حالی می باشد که در حقوق سایر کشورها مانند فرانسه و لبنان به این دعوا اهمیت قابل توجهی داده اند، مبانی این دعوا را بایستی اصل جلوگیری از صدور احکام معارض و جلوگیری از اطاله دادرسی دانست، از طرف دیگر به نظر می رسد دعوای اضافی در تقابل با اصل تغییر ناپذیری دعوا قرار دارد. زیرا بر اساس این اصل هنگامی که دعوا اقامه گردید و ثبات پیدا نمود، اصحاب دعوا دیگر نمی توانند در این خصوص تغییراتی را اعمال نمایند، در حالی که مقنن در ماده 98 قانون جدید، صریحا موضعی خلاف این اصل را اتخاذ نموده می باشد، در خصوص شرایط و احکام این دعوی نیز بین حقوقدانان اختلاف زیادی هست، به نظر می رسد آن چیز که را که بایستی به عنوان جمع دیدگاه ها اظهار داشت، دعوای اضافی اصولا نیازمند تقدیم دادخواست می باشد، بر همین اساس در صورتی که دادخواست تقدیم گردید هزینه دادرسی نیز بایستی پرداخت گردد، البته در این بین بایستی مواردی مثل تغییر نحوه دعوی را مجزا دانست و همه را به یک صورت رفتار نکرد، بایستی دانست که علیرغم نظر مخالفی که هست، برای دعوای اضافی فقط مهلت تا پایان اولین جلسه دادرسی وجود خواهد داشت.

1- مقدمه

اظهار مسئله

یکی از دعاوی طاری که در حقوق ما کمتر مورد توجه قانون‌گذار و نویسندگان حقوقی قرار گرفته، دعوای اضافی می باشد.برخلاف سایر دعاوی طاری(دعوای تقابل، جلب و ورد ثالث)، در قانون آیین دادرسی مدنی تنها یک ماده(ماده 98)به آن اختصاص پیدا کرده و در پاره‌ای از مهم‌ترین کتاب‌های آیین دادرسی به ذکر مثال‌هایی جهت توضیح مصادیق آن اکتفا شده می باشد.بدین جهت، ابهامات و پرسش‌های بیشتری، در مقایسه با سایر دعاوی طاری، در مورد این دعوی هست. (حسن زاده، مهدی، 1390، ص 2).

دعوای اضافی را بایستی یکی از استثنائات اصل تغییر ناپذیری دعوا در حقوق ایران به شمار آورد. در حقیقت بر پایه اصل تغییر ناپذیری دعوا که به اصل دور از دسترس بودن دعوا نیز شناخته می گردد: ضرورت عدالت در دادرسی، حل و فصل سریع اختلافات و تکریم به حق دفاع ایجاب می کند هر لحظه بر محتوا و قلمروء دعوا افزوده نشود و موضوع دعوا آزادنه از ثبات برخوردار باشد؛ بر همین اساس اصولا طرفین و دادرسان نمی توانند خودسرانه موضوع دعوا را تغییر داده و یا چارچوب آن را کاهش یا افزایش دهند.

در واقع، این قاعده که با اصل تسلط طرفین بر قلمروء موضوعی دعوا ارتباط دارد و در رویارویی با این اصل بهتر شناخته می گردد. طرفین بر دعوا و موضوعات آن تسلط دارند اما هنگامی که دعوا ساختار خود را پیدا نمود و تثبیت گردید این ساختار تا انتهای دادرسی بایستی حفظ گردد. ( غمامی و محسنی، مجید و حسن،1386،ص 154). پس ماده 98 قانون آیین دادرسی مدنی که به خواهان تحت شرایطی امکان انجام تغییراتی در دعوی خود را داده می باشد را بایستی استثنائی بر این اصل دانست. در حقوق بسیاری از کشورها به خواهان دعوی اجازه داده شده که بعد از تقدیم دادخواست و اقامه دعوی، در صورت نیاز مبادرت به تصحیح یا تغییر و تکمیل ادعاهای قبلی و اصلی خود بنماید. در حقوق فرانسه، از این اختیار تحت عنوان دعوای اضافی یاد شده که ماده 65 قانون آیین دادرسی مدنی جدید این کشور آن را به صراحت یکی از دعاوی طاری شناخته می باشد .مواد 124 قانون مرافعات مدنی و تجاری مصر و 115 قانون اصول محاکمات مدنی اردن و ماده 31 قانون اصول محاکمات مدنی لبنان هم با عنوان دعاوی اضافی«الطلبات الاضافیه»چنین اختیاراتی را برای خواهان پیش بینی نموده اند. ( مولودی، محمد، 1381، ص2).

اما بایستی گفت که دعوای اضافی در حقوق ایران ابهامات و ضعف های فراوانی دارد. که نیازمند تحلیل و مطالعه می باشد. در این خصوص بایستی گفت که دعوای اضافی در قانون دادرسی تنها در یک ماده ذیل فصل چهارم این قانون که به جلسات دادرسی اختصاص دارد پرداخته می باشد و از عنوان دعوای اضافی نیز نامی نبرده می باشد. بر همین اساس معلوم نیست دعوای اضافی بایستی ذیل جلسات دادرسی اظهار گردد یا در فصل دعاوی طاری؟ اگر ماده 98 را دعوای اضافی و جزء دعاوی طاری محسوب داریم تحت چه شرایطی این دعوا می تواند اقامه گردد؟ برای مثال آیای دعوای اضافی نیازمند تقدیم دادخواست می باشد؟ آیا دعوای اضافی در تقابل با اصل تغییر ناپذیری دعوا قرار دارد یا خیر؟

 2- سوالات پژوهش

الف) سوال اصلی

آیا دعوای اضافی در تقابل با اصل تغییر ناپذیری دعوا قرار دارد یا خیر؟

ب) سوالات فرعی

1ـ آیا ماده 98 قانون آیین دادرسی در خصوص دعوای اضافی حصری بوده یا خیر هر گونه تغییر احتمالی دیگری را تحت شرایطی می توان به عنوان دعوای اضافی اقامه نمود؟

2ـ آیا اقامه دعوای اضافی مانند سایر دعاوی نیازمند شرایط اقامه دعوا و تقدیم دادخواست می باشد یا خیر؟

3ـ آیا در قانون آیین دادرسی 1379 برای اقامه دعوای اضافی مهلتی تعیین گردیده می باشد؟

3- اهداف پژوهش

الف)هدف اصلی

تبیین جایگاه دعوای اضافی در قانون آیین دادرسی مدنی ایران و اظهار شرایط و احکام آن

ب) اهداف فرعی

1ـ تبیین محدوده ماده 98 قانون آیین دادرسی مدنی.

2ـ تبیین علت های و مصالحی که موجب شده قانونگذار اصل تغییر ناپذیری دعوا را نادیده انگارد.

3ـ تببین و تشریح نقایص و ناکارآمدی های مقررات قانون آیین دادرسی در خصوص دعوای اضافی.

4. تبیین راهکارها و تدابیر جدید در خصوص برطرف کردن نقایص و ضعف های موجود قانون آیین دادرسی 1379 در خصوص دعوای اضافی.

4- فرضیه های پژوهش

1ـ به نظر می رسد ماده 98 را بایستی از لحاظ موقعیت جزو دعاوی طاری و در کنار سایر امور اتفاقی مطرح نمود و از حیث ماهیت نیز آن را دعوای اضافی که از سوی خواهان اقامه می گردد به شمار آورد

2ـ به نظر می رسد اختلافات مطرح شده در خصوص ماد ه 98 قانون آیین دادرسی ناشی از عدم چیدمان مناسب و ارتباط منطقی بین فصول و مطالب قانون آیین دادرسی 1379 می باشد.

3ـ به نظر می رسد امکان دعوای اضافی در تقابل با اصل تغییر ناپذیری دعوا قرار دارد.

5- پیشینه پژوهش

در این خصوص بایستی بگوییم که دعوای اضافی در حقوق ما و اصطلاحات رایج بین دکترین حقوقی چندان شناخته شده نیست. در واقع با در نظر داشتن این که قانون آیین دادرسی تنها در ماده 98 و ذیل فصل چهارم که به جلسه دادرسی اختصاص دارد به اظهار آن پرداخته، عنوانی نیز برای آن اظهار نکرده و در این خصوص تعریفی نیز برای آن نیامده می باشد. بر همین اساس حقوقدانان نیز اقوال مختلفی دارند.

بعضی از آن ها در قسمت طواری دادرسی (امور اتفاقی)، بعضی در ذیل جلسات دادرسی و بعضی نیز در بحث اختیارات خواهان به آن پرداخته اند. در مقالات و کتب حقوقی نیز بحث های اندکی در این خصوص اظهار شده می باشد که از آن جمله می توان مقاله دعوای اضافی اثر محمد مولودی در سال 1381، مقاله مهلت اقامه دعوای اضافی اثر مهدی حسن زاده در سال 1390، را بیان نمود. در کتب حقوقی هم همان گونه که گفته گردید حقوقدانان در بعضی از قسمت های اثر خود با در نظر داشتن دیدگاهشان مطالبی در این خصوص اظهار کرده اند که البته جامع و مانع نبوده ونیازمند تحلیل و مطالعه بیشتری می باشد.

6- روش پژوهش

در اين تحقيق از روش توصيفي ، اسنادي با تحليل محتوا بهره گیری خواهد گردید.

***ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل و با فرمت ورد موجود می باشد***

متن کامل را می توانید دانلود نمائید

زیرا فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به گونه نمونه)

اما در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

 با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود می باشد

تعداد صفحه : 98

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

 

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  ***